اعتصاب سراسري                ***                 اعتصاب سراسري

دنگ…،دنگ

با خدا عباس وقتي دست داد                هر دو دست خود را از دست داد

قصه ی مداد رنگیا رو از برونكا خوندم.قصه مدادرنگيا قصه يه جعبه مداد رنگي بود كه توش مداد سياه از همه مدادا بي ريخت تر و مظلوم تر بود؛ براي همينم رنگاي ديگه دست به يكي مي كنن و اونو از جعبه مدادرنگي مي ندازن بيرون
صبح ميشه و مداد سفيد آسمونو سفيد مي كنه؛مداد زرد خورشيد رو مياره؛ مداد آبي آسمون رو آبي ميكنه و خلاصه همه رنگا روز رو رنگاميزي مي كنن
مداد نارنجي غروب رو مي كشه كم كم همه منتظر شب مي شن كه بياد و بعد از اون يه روز ديگه رو شروع كنن. ولي مداد سياه نبود كه شب رو رنگ كنه؛ هيچ كس مداد سياه رو دوست نداشت ولي وجود اون لازم بود تا بتونن دوباره روز رو با همه قشنگياش شروع كنن. همه مداد رنگيا با اينكه از سياه قشنگ تر و بهتر بودن ولي بدون وجود سياه و بدون وجود شب نمي تونستن قشنگي خودشونو دوباره نشون بدن. به خاطر همين ميرن مداد سياه رو دوباره به جعبه مداد رنگي بر مي گردونن
وجود احمدي نژاد بي ريخت و مظلوم يا همون رييس جمهور محبوب الان ايران مثل شب مي مونه؛ شب رو هيچ كس دوست نداره؛ تاريكي رو هيچ كس دوست نداره ولي براي احساس روز و روشنايي بايد شب رو پشت سر گذاشت؛ نمي شه همين جوري ول معطل تو رنگ نارنجي غروب دست و پا زد

جناب نوح صب کنین!
هرچقدر هم که بارون بیاد سوار کشتی شما نمی شم
من هنوز جفتمو پیدا نکردم
      

 اي زندگي ، من از پي تو رقصان مي آيم.  كمترين رد پايت را نيز دنبال مي كنم. كجايي؟دستت را به من ده !  يا تنها يك انگشتت را !

 اي زندگي ،به پايم كه شيداي رقص است نگاهي افكندي نگاهي لغزان و خندان و پرسان و گدازان

اي زندگي ، به تازگي در چشمانت نگريستم و در چشمان شبگونت تابش زر ديدم _و دلم از فرط شادي باز ايستاد

تا توانی ساده و یکرنگ باش
قالی از صد رنگ بودن زیر پا افتاده است

درست است ما عاشق زندگی هستیم، اما نه از آنرو که بدان خو کرده ایم بل از آنرو که خو کرده ی عشقیم.